جوراب باعث به وجود امدن يك لايه در زير پا مي شود و پا را گرم مي كند و از اصتحكاك بين پا و كفش جلوگيري مي

كند. جوراب هايي كه از پشم يا مواد مصنوعي درست شده اند مي توانيد اين وظايف را انجام دهند ولي جوراب هاي

نخي نمي توانند. جوراب هاي نخي خيس و از اب اشباع مي شوند و به پا مي چسبند و پوست پا را نازك مي كنند و

باعث بروز تاول مي شوند. جوراب بايد عرق پا را جذب كند. جوراب هاي از الياف مصنوعي (مثل: پوليستر و نايلون و

اكريل) سريعتر از جوراب هاي پشمي خشك مي شوند.

خيلي از كوهنوردان دو جفت جوراب روي هم مي پوشند. جوراب مجاور پا يك جوراب نازك نخي است كه عرق را از پا

دور مي كند و به نوعي در جريان كار خشك باقي مي ماند. جوراب دوم كلفت و ضخيم تر انتخاب مي شود تا بتواند

رطوبت عرق پا را از جوراب ديگر جذب كند و تشكيل لايه اي در زير پا بدهد. بعضي ها هم يك جفت جوراب نيمه كلفت

يا كاملا كلفت از جمس پشم يا مواد مصنوعي را ترجيح مي دهند. البته استثناهاي زيادي وجود دارند. يك سنگ نورد

دوست دارد كفش ها با انعطاف كامل به پاي او چسبيده باشند. از اين رو اصلا جوراب به پا نمي كند و يا يك جوراب

نازك به پا كند. هر شيوه اي كه به كار مي گيريد سعي كنيد كه طوري جوراب بپوشيد كه بتوانيد پاهاي خود را در 

كفش تكان بدهيد. اگر جوراب اضافي باعث محدوديت گردش خون شود گرماي اضافي توليد نمي كند. قبل از اينكه

جوراب خود را به پا كنيد نقاطي كه در انجا خطر تاول زدگي وجود دارد مثل پشت پاها را با نوار چسب زخم بپوشانيد.

اين كار بخصوص هنگامي كه كفش نو خريده ايد و هنوز ان جا باز نكرده است و نيز در اغاز فعاليت هاي كوهنوردي كه

پاهاي شما هنوز قوي نشده اند بسيار موثر است. يك راه موثر ديگر عليه تاول زدن پودر به پا روي جوراب و درون

 كفش است.